Dorota Dziamska: Dlaczego różnorodność technik składania papieru stała się fundamentem do budowy programu Polskiego Centrum Origami?

Program PCO nie powstał w momencie samej rejestracji stowarzyszenia, a nawet w pierwszych kilku latach jego działalności. Idea upowszechniania sztuki składania papieru jako formy wspierania rozwoju dzieci i młodzieży była spontanicznym pomysłem grupy założycieli, którzy czując intuicyjnie zasadność stosowania origami w zabawach i zajęciach dydaktycznych obrali taką formułę działania stowarzyszenia, aby działalność na rzecz dziecka stała się jednocześnie drogą rozwoju ich samych jako wychowawców, pedagogów i nauczycieli. »

Grażyna Karasińska-Kraszkiewicz: Rae Cooker

Rae Cooker urodziła się w małym górniczym miasteczku Iron River na półwyspie Michigan. Z wykształcenia była statystykiem; to koledzy ze szkoły ekonomicznej w Milwaukee skrócili jej imię – Ramona – do Rae. Tam także poznała swego męża. Po ukończeniu studiów wiele podróżowali, z czasem wracając do Michigan, do małego przemysłowego miasteczka Midland. »

Dorota Dziamska: Interdyscyplinarny wymiar sztuki składania papieru

Zawsze, kiedy składam papier pamiętam, iż w sobie wyzwalam aktywną ciszę i holistyczne poznanie. Origami jest bowiem sztuką ładu, harmonii, piękna i prostoty, której nasz świat potrzebuje tak bardzo jak mały człowiek użytecznej matematyki, najpiękniejszej drogi prowadzącej do odkrycia filozofii.

Dla każdej osoby, która w swym życiu spotkała się z konkretnymi modelami origami, matematyczny aspekt tej sztuki rodzi się już jako pierwsza myśl. Płaszczyzna origami to kwadratowa kartka papieru, którą w początkowych fazach tworzenia formy, składa się przede wszystkim wykorzystując jej geometrię. »

Aleksandra Sojka, Dorota Dziamska: Kaczuszka OMI w Holandii

W związku ze spotkaniem origami organizowanym przez Origami Sociëteit Nederland postanowiłyśmy odwiedzić Holandię. Chciałyśmy zrealizować dwa cele: uczestniczyć w konwencji origami oraz spojrzeć z bliska na zajęcia dzieci w jednej z holenderskich szkół. Zamieszkałyśmy w miejscowości Gouda korzystając z zaproszenia serdecznej nauczycielki Mariette Kok, którą poznałyśmy cztery lata temu uczestnicząc po raz pierwszy w holenderskim spotkaniu miłośników origami. Mariette umożliwiła nam mile spotkanie z regionalną grupą członkiń OSN, którą zajmuje się na co dzień. Panie chętnie rozmawiały z nami i oczywiście zaprosiły nas do składania. W tym momencie podzieliłyśmy się rolami. Ola, fotograf wyprawy, trenowała umiejętność robienia zdjęć nowym aparatem. Dorota uczyła nowej składanki z kół przestrzennego lampionu. Pod koniec spotkania na pamiątkę przekazałyśmy paniom schemat małej kaczuszki Omi. Od tej pory wskakiwała do kieszeni prawie wszystkich poznanych Holendrów. »

Izabela Wiencławska: Origami z dziećmi słabo widzącymi i niewidomymi

Zaczynając pracę w kółku origami w Specjalnym Ośrodku Szkolno Wychowawczym dla Dzieci Słabo Widzących i Niewidomych w Bydgoszczy byłam pełna obaw i niepokoju. Wiedziałam, że muszę być dobrze przygotowana merytorycznie, aby w jak najlepszy sposób ukazać piękno tworzenia papierowych form, „zarazić” dzieci pragnieniem tworzenia. Na każde zajęcia wykonuję matrycę pracy – starannie przygotowany wzór, ukazujący zasady tworzenia, kolejność wykonywanych zgięć modułu itp. Ku mojemu zdziwieniu i zadowoleniu na kolejnych spotkaniach dzieci bez problemu rozróżniały już podstawowe zasady i formy złożeń, wykonywały je z łatwością i prawie samodzielnie. Jakież jednak zadowolenie z własnej pracy otrzymałam od dzieci tworzących moduły kwiatów pytaniem: „Czy ja mogę tu też zgiąć, mój kwiat będzie inny?”. Okazało się, że nie tylko zainteresowałam ich sztuką origami, ale rozbudziłam w nich chęć tworzenia, poszukiwania nowych, własnych pomysłów. Jest to może mały sygnał, lecz ukazuje cały zasób origami – metodę wspierającą i stymulującą rozwój dziecka, rozwijających u nich twórcze działanie, tak korzystne w życiu. »