Rae Cooker urodziła się w małym górniczym miasteczku Iron River na półwyspie Michigan. Z wykształcenia była statystykiem; to koledzy ze szkoły ekonomicznej w Milwaukee skrócili jej imię – Ramona – do Rae. Tam także poznała swego męża. Po ukończeniu studiów wiele podróżowali, z czasem wracając do Michigan, do małego przemysłowego miasteczka Midland.
O tym, że w domu Cookerów mieszka miłośnik składania papieru można było przekonać się już po otwarciu drzwi. Tuż przy wejściu stał wykonany prze Rae parawan, złożony z wymyślonych przez nią modeli nanizanych na sznurki. Zimą papierowe ptaki ozdabiały gałęzie drzewka rosnącego przy wejściu. Bogata kolekcja książek origami w jednej z szaf oraz stosy papieru obok wygodnego fotela...
Z pozostałych domowników świetnie składała origami także trójka dzieci – Matthew, Michel i Holly, chociaż pasjonowało ich również wiele innych rzeczy: gra na instrumentach, zbieranie znaczków i różne sporty. Mąż Rae – Clarence – inżynier, nie składał origami, zajmował się za to rysowaniem prostych i czytelnych schematów modeli swojej żony.
Rae zetknęła się ze sztuką orientu już w dzieciństwie; jedna z sąsiadek, poetka Jean Wolcott Piper, mieszkała wcześniej w Chinach i Japonii i chętnie opowiadała jej o tamtych czasach. Gdy sama została matką, zetknęła się z japońskim małżeństwem, państwem Fujishima z Tokio; to pani Sachiko pokazała jej, jak wyczarować papierowe cuda z pociętej gazety.
„Kiedy zaczęła składać papier, oniemiałam. Czemu wcześniej o tym nie pomyślałam? Następnego dnia byłam pierwszą osobą w tutejszej bibliotece, znalazłam dwa egzemplarze «Magii Papieru» Harbina...” – Taki był początek fascynacji origami, który zaowocował nawiązaniem kontaktów z Lilian Openheimer, udziałem w konferencjach Centrum Origami w USA oraz poznaniem wielu entuzjastów składania papieru z całego świata. Jedną z nich była także Alice Gray, która poznała Rae w listopadzie 1968 roku. Podczas swojej wizyty w Midland, kiedy razem – choć niezależnie od siebie pracowały na różnymi wersjami choinek – Alice była tak pełna podziwu dla ilości i różnorodności stworzonych przez Rae wersji drzewek, że nazwała ją „niekwestionowaną Królową Choinek Świata Origami”.
Rae potrafiła skupić wokół siebie grono osób podzielających jej pasję. Wielu z nich nauczyło się origami od niej; a urządzane przez Rae wystawy i prezentacje dobrze służyły popularyzowaniu sztuki składania papieru. Prowadziła także zajęcia z dziećmi i młodzieżą.
Jak pisze Alice Gray: „Jako twórca origami Rae nie kreuje tysięcy modeli, ma także inne zainteresowania. To, co stworzy i uzna za warte zaprezentowania między ekspertami jest dużo lepsze od każdej innej porównywalnej pracy, którą już poznała. Nic innego nie jest w stanie jej zadowolić. Jak większość nauczycieli origami, stara się szukać stosunkowo łatwych, zrozumiałych modeli, odpowiednich do nauki dla początkujących. Większość jej własnych pomysłów spełnia te kryteria.”
Rae Cooker w 1988 roku grupie inicjującej powstanie PCO przesłała bardzo interesujące materiały na temat sztuki origami, wspierając polskich miłośników składania papieru w tworzeniu własnego stowarzyszenia.
Na podstawie tłumaczenie tekstu artykułu Alice Gray "Rae Cooker" [w:] "The Origamian", Winter 1969, dokonanego przez Berenikę Lato, opracowała Grażyna Karasińska-Kraszkiewicz.
 "Rae Cooker i Buff; 'The Origamian', zima 1969")
